Słone lato (2025)

Zaczyna się od dramatu codziennego – dwadzieścia lat poświęconych dla bliskiej osoby, decyzja o wyjeździe do uzdrowiciela na drugim końcu Europy. Jednak krok w stronę nadziei wydobywa z głębi jasne światło – córka przestaje być tylko pomocą i wkracza w fazę buntu, świadomego wyboru i artystycznego odkrywania własnej seksualności i emocjonalności. Na nadmorskich uliczkach rodzi się ciekawość i podwójna relacja: matka skonfrontowana z własną kruchością oraz córka zapętlona między lojalnością a chęcią eksploracji – zmysłów, uczuć i tajemnic. Każda kolejna scena jest przesycona żarem słońca, morzem i ambiwalencją – poszukiwania, odkrycia, wyrzutów i przepuszczeń między tym co znane, a tym, co jeszcze nieosiągalne.